T.C. YARGITAY
14.Ceza Dairesi
Esas: 2014/8330
Karar: 2017/3090
Karar Tarihi: 05.06.2017
ÖZET: Suç tarihinde sanığın velayeti altında olan mağdurenin, sanığın bilgisi ve rızası dışında evine gittiği katılanın sanığı ve yetkili makamları haberdar etmeksizin mağdureyi yanında tuttuğu anlaşılmakla, katılan tarafından sanığın velayet hakkına yönelik haksız bir eylemin gerçekleştirildiği dikkate alınarak sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekir.
(5237 S. K. m. 29, 53, 86, 109, 116) (ANY. MAH. 08.10.2015 T. 2014/140 E. 2015/85 K.)
İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik mala zarar verme ve katılanlar ... ile ... yönelik kasten yaralama (iki kez) suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair 30.04.2014 tarihli Ek karar ile katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar ile beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek karar ile beraat hükmünün ONANMASINA,
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, suç tarihi olan 28.03.2015 itibariyle henüz reşit olmayan ve babası sanık ...'in velayeti altında bulunan mağdurenin olaydan bir hafta önce babasının ikametinden ayrıldığı ve olay günü de sanık tarafından katılan ...'nin evinde bulunarak zorla götürüldüğü hadisede sanığın velayet hakkından kaynaklanan hakkını kullanması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağı ancak, sanığın bu sırada mağdure ... elinde bulunan sopayla vurarak yaraladığı nazara alınarak kasten yaralama suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-a, 3-e maddeleri gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması,
Suç tarihinde sanığın velayeti altında olan mağdurenin, sanığın bilgisi ve rızası dışında evine gittiği katılan ...'nin sanığı ve yetkili makamları haberdar etmeksizin mağdureyi yanında tuttuğu anlaşılmakla, katılan ... tarafından sanığın velayet hakkına yönelik haksız bir eylemin gerçekleştirildiği dikkate alınarak sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararı nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)